Stały pobyt dzieci i młodzieży wiąże się z osobnymi kwestiami dotyczącymi wieku. Przed 18. urodzinami rodzina powinna sprawdzić własne zezwolenia na pobyt dziecka i jego okres zamieszkania. Wiek trzeba oceniać w dwóch różnych terminach: w chwili składania wniosku w przypadku testów i w chwili wydania decyzji w przypadku dochodu.
Jakie wymagania dotyczą samego dziecka?
Należy sprawdzić historię pobytu dziecka, nawet jeśli rodzice mieszkają w Norwegii od dawna. Utlendingsdirektoratet (UDI) opisuje dla dzieci poniżej 18 lat wymóg trzech albo pięciu lat nieprzerwanego pobytu oraz posiadania zezwoleń stanowiących podstawę do stałego pobytu. Niektóre dzieci mogą być zwolnione z wymogu okresu pobytu. Wymagany okres zależy od podstawy pobytu, a nie tylko od wieku dziecka. Przewodnik dotyczący okresu pobytu zaliczanego do wymogu pokazuje, jak przygotować zestawienie zezwoleń.
Sprawdź decyzje dotyczące dziecka, a nie tylko karty pobytu rodziców. UDI informuje, że po ukończeniu 18 lat młoda osoba sama odpowiada za posiadanie ważnego zezwolenia na pobyt. Ustal daty rozpoczęcia i zakończenia każdego zezwolenia oraz to, czy stanowi ono podstawę do stałego pobytu. Jeśli dziecko przyjechało do Norwegii później niż rodzice, daty mogą być różne. Sprawdź również pobyty za granicą i ewentualne okresy bez ważnego zezwolenia. UDI rozpatruje sprawę każdego dziecka indywidualnie. Stały pobyt rodzica nie oznacza, że starsze dziecko automatycznie otrzyma taki sam status.
Istnieje szczególna zasada dla niektórych dzieci poniżej pierwszego roku życia, urodzonych w Norwegii. UDI wymienia między innymi warunki dotyczące pobytu rodziców i złożenia wniosku dla dziecka przed jego pierwszymi urodzinami. Zasada ta nie dotyczy automatycznie 15- ani 17-latka. Skorzystaj z przewodnika UDI odpowiedniego dla wieku i sytuacji rodzinnej, której dotyczy sprawa.
Co zmienia ukończenie 18 lat?
Wiek trzeba sprawdzić w dwóch różnych terminach. Wytyczna UDI stanowi, że granica 18 lat dotycząca wymogu testu jest określana w chwili złożenia wniosku. W przypadku wymogu samodzielnego utrzymania decydujący jest wiek w chwili wydania decyzji. Wnioskodawca, który ma mniej niż 18 lat, gdy zapada decyzja, nie podlega temu wymogowi dochodowemu. Jeśli wnioskodawca ukończył 18 lat, należy sprawdzić dochód albo możliwość zastosowania odpowiedniego wyjątku. Nie można więc bezpiecznie zakładać, że obowiązują warunki dla dziecka tylko dlatego, że wniosek zarejestrowano przed urodzinami.
Zgodnie z przepisami obowiązującymi od 1 września 2025 r. wymóg ustnego testu z języka norweskiego i testu z wiedzy o społeczeństwie przy ubieganiu się o stały pobyt dotyczy według UDI wnioskodawców w wieku od 18 do 67 lat. Jeśli wnioskodawca miał mniej niż 18 lat w chwili złożenia wniosku, ukończenie 18 lat podczas oczekiwania nie uruchamia wymogu testu w tej sprawie. Jeśli młoda osoba składa wniosek dopiero po ukończeniu 18 lat, trzeba sprawdzić wymóg testów lub odpowiednie wyjątki. Pozostałe wymagania obowiązujące w sprawie muszą być spełnione w chwili wydania decyzji. Nie zapisuj niepełnoletniego na test wyłącznie na podstawie ogólnej strony internetowej. Przeczytaj o zwolnieniach i dostosowaniach dotyczących testów, jeśli dorosły wnioskodawca ma udokumentowaną potrzebę.
| Termin | Co sprawdzić w przypadku dziecka lub młodej osoby |
|---|---|
| Kilka miesięcy przed 18. urodzinami | Własne zezwolenia, okres pobytu, dokumenty i przewidywany czas rozpatrywania. |
| Przy składaniu wniosku | Ważne zezwolenie, właściwa indywidualna lista dokumentów i wiek istotny dla wymogu testu. |
| Jeśli decyzja może zapaść po ukończeniu 18 lat | Własny dochód lub wyjątek; urodziny po złożeniu wniosku nie tworzą nowego wymogu testu. |
| Przez cały okres oczekiwania | Warunki zezwolenia na pobyt czasowy i termin jego odnowienia. |
Dwie sytuacje rodzinne pokazujące różnicę
Rodzeństwo może mieć różne daty, nawet jeśli mieszka pod tym samym adresem. Załóżmy, że rodzic i jego 17-letnie dziecko otrzymali zezwolenie stanowiące podstawę stałego pobytu w sierpniu 2023 r. Młodsza siostra przyjechała w sierpniu 2025 r. Rodzina nie może wpisać takiego samego okresu pobytu dla obojga dzieci. Starsze może wstępnie kwalifikować się do złożenia wniosku wcześniej. Jeśli wniosek zostanie złożony, gdy ma 17 lat, wiek przy składaniu jest istotny dla testów; wiek w chwili rozstrzygnięcia jest istotny dla dochodu. Młodsze dziecko należy oceniać na podstawie daty uzyskania jego pierwszego zezwolenia zaliczanego do wymaganego okresu.
W innej rodzinie dziecko urodziło się w Norwegii sześć miesięcy temu. Rodzice mają stały pobyt albo spełniają warunki szczególnej zasady opisanej przez UDI. Wtedy rodzina musi sprawdzić złożenie wniosku dla dziecka przed ukończeniem przez nie pierwszego roku życia. Jest to inna droga niż zwykłe sprawdzanie trzech albo pięciu lat pobytu w przypadku starszych dzieci. Przykłady pokazują, co należy sprawdzić; nie rozstrzygają, czy wniosek konkretnej rodziny zostanie zatwierdzony.
Czy młoda osoba musi uczęszczać na kurs albo zdawać testy?
W przypadku stałego pobytu granica 18 lat dotycząca wymogu testu zależy od daty złożenia wniosku. Należy odróżnić to od ewentualnego prawa lub obowiązku nauki języka norweskiego wynikającego z innych przepisów. Zapytaj gminę, czy młoda osoba ma osobny obowiązek nauki, a UDI albo policję o wymagania dotyczące testów w konkretnej sprawie. Nie należy mówić nikomu, że nauka w szkole automatycznie zastępuje test po ukończeniu 18 lat; UDI ocenia określone, udokumentowane wyjątki.
Jeśli młoda osoba stanie się dorosła przed wydaniem decyzji, nauka w szkole może również mieć znaczenie dla wyjątku od wymogu samodzielnego utrzymania. UDI ma osobne zasady dotyczące między innymi uczęszczania do szkoły podstawowej lub średniej przez wnioskodawców poniżej 25 lat. Warunki dotyczą rodzaju nauki i okresu; samo miejsce w szkole nie wystarczy do rozstrzygnięcia. Uzyskaj zaświadczenie ze szkoły i sprawdź konkretną zasadę wyjątku w UDI.
Lista kontrolna przed złożeniem wniosku przez rodzinę
Przygotuj osobny folder dla każdego dziecka. Ułatwi to sprawdzenie wieku, okresu pobytu i dokumentów:
- Zapisz datę urodzenia oraz datę ukończenia 18 lat, a także daty z wszystkich decyzji dotyczących dziecka.
- Zaznacz, które zezwolenia UDI uznaje za stanowiące podstawę, i zanotuj pobyty za granicą.
- Skorzystaj z przewodnika UDI, podając obywatelstwo dziecka i podstawę pobytu; pobierz indywidualną listę dokumentów dziecka.
- Przygotuj paszport lub inny dokument tożsamości, decyzje, zaświadczenie ze szkoły przy odpowiednim wyjątku i pozostałe dokumenty wymagane na liście.
- Sprawdź wymóg testu na podstawie wieku w chwili składania wniosku, a wymóg dochodu na podstawie wieku w chwili rozstrzygnięcia sprawy.
- Jeśli sprawa nadal nie została rozstrzygnięta, przed wygaśnięciem sprawdź odnowienie zezwolenia na pobyt czasowy.
W SamfunnPrep rodzina może skorzystać z narzędzia do obliczania okresu pobytu, aby uporządkować daty dla każdej osoby. Narzędzie nie wydaje decyzji UDI. Jeśli młoda osoba składa wniosek jako dorosła i musi przygotować się do testu z wiedzy o społeczeństwie, może bezpłatnie ćwiczyć w SamfunnPrep, gdy wymóg testu zostanie już wyjaśniony.
Źródła i zasady sprawdzono 1 października 2026 r.
