Małżeństwo przymusowe i okaleczenie narządów płciowych kobiet: zakazane w Norwegii – jak uzyskać pomoc

Małżeństwo przymusowe i okaleczenie narządów płciowych kobiet są zakazane w Norwegii. Masz prawo wybrać partnera samodzielnie i prawo powiedzieć nie. Pomoc jest bezpłatna i poufna, niezależnie od twojego statusu pobytu. Zadzwoń do Kompetanseteamet pod numer 478 090 50 lub na policję pod numer 112.

Ten artykuł wyjaśnia twoje prawa w spokojny i jasny sposób. Celem nie jest cię przestraszyć, ale pokazać, co chroni prawo i gdzie znaleźć bezpieczną pomoc.

Masz prawo wybierać samodzielnie – i prawo powiedzieć nie

W Norwegii sam decydujesz, z kim chcesz się żenić lub za kogo wyjść za mąż. Masz też prawo do tego, by się nie żenić. Nikt nie może cię do tego zmuszać – ani rodzice, ani rodzina, ani ktokolwiek inny.

Prawem jest zawarcie małżeństwa po porozumieniu, jeśli oboje partnerzy dobrowolnie się zgodzą. Twoja rodzina może ci zaproponować partnera. Ale wybór musi być twój, i zawsze możesz powiedzieć nie. Granica jest prosta: zaplanowane i dobrowolne to legalne, przymus to zakaz.

Te prawa są powiązane z prawami dzieci i samostanowieniem w Norwegii. Jeśli chcesz wiedzieć więcej na temat zasad małżeństwa, możesz przeczytać o małżeństwie i konkubinates w Norwegii.

Czy małżeństwo przymusowe jest zakazane w Norwegii?

Tak. Małżeństwo przymusowe jest czynem karalnym. Jest to określone w kodeksie karnym § 253. Osoba, która zmusza kogoś do zawarcia małżeństwa za pomocą przemocy, gróźb, pozbawienia wolności lub niedozwolonego nacisku, może zostać ukarana więzieniem do 6 lat (obowiązujące od 8 lipca 2026 roku).

Nielegalne jest również pomaganie w tym. Planowanie, naciski lub organizacja małżeństwa przymusowego są objęte prawem. Od 1 kwietnia 2021 roku zakaz dotyczy również małżeństw, które nie zostały oficjalnie zarejestrowane, to znaczy niezarejestrowanych małżeństw przymusowych.

Prawo chroni cię nawet jeśli ślub ma się odbić za granicą. Nielegalne jest oszukiwanie lub wysyłanie osoby do innego kraju w celu zmuszenia jej do zawarcia tam małżeństwa.

Okaleczenie narządów płciowych kobiet jest zakazane – nawet za granicą

Okaleczenie narządów płciowych kobiet oznacza uszkodzenie narządów płciowych dziewczyny lub kobiety. Po norwesku jest to również nazywane obrzezaniem dziewczyn. Jest to zakazane w kodeksie karnym § 284.

Karą jest więzienie do 6 lat. Poważne okaleczenie narządów płciowych kobiet może skutkować więzieniem do 15 lat, zgodnie z § 285. Zgoda nie uwalnia od kary. Oznacza to, że zabieg jest nielegalna, nawet jeśli dziewczyna lub rodzina "wyrazi zgodę".

Zakaz dotyczy również sytuacji, gdy zabieg odbywa się za granicą. Przewiezienie lub wysłanie dziecka za granicę w celu okaleczenia narządów płciowych kobiet jest nielegalne w Norwegii.

Wiele osób dorosłych ma szczególny obowiązek temu zapobiec. Nosi to nazwę obowiązku przeciwdziałania i jest określone w kodeksie karnym § 196. Nauczyciele, pracownicy opieki zdrowotnej, pracownicy przedszkoów i ośrodków opieki nad dziećmi – i zwykli ludzie – powinni starać się powstrzymać małżeństwo przymusowe lub okaleczenie narządów płciowych kobiet, o których wiedzą, że mają się wkrótce odbyć. Wtedy nie naruszają tajemnicy zawodowej; podlegają prawu.

Co to jest przemoc związana z honorem i negatywna kontrola społeczna?

Przemoć związana z honorem to przemoc lub groźby mające na celu ochronę lub przywrócenie "honoru" rodziny. Negatywna kontrola społeczna to surowa kontrola nad twoim życiem, która narusza twoje prawa.

Może to być na przykład:

• Nie wolno ci wybierać przyjaciół, ubrań lub zajęć rekreacyjnych.
• Ktoś monitoruje twój telefon, media społecznościowe lub to, gdzie się znajdujesz.
• Nie wolno ci mieć partnera lub decydować o tym, co dzieje się z twoim ciałem.
• Jesteś zagrażany, izolowany lub karany, jeśli stawiasz opór.

Niektóre granice ustalane przez rodziców to norma. Ale kontrola, która odbiera ci wolność i twoje prawa, jest nie do zaakceptowania. Możesz przeczytać więcej o negatywnej kontroli społecznej w Norwegii i o tym, gdzie przebiega granica.

Co jeśli jesteś przetrzymywany za granicą wbrew twojej woli?

Niektóre młode osoby są przewożone do kraju zamieszkania ich rodziców i tam przetrzymywane. Może to dotyczyć małżeństwa przymusowego, "wychowania" lub kontroli. Nosi to nazwę przymusowego pobytu za granicą, i masz prawo do pomocy.

Ambassada lub konsulat norweski (zagraniczna stacja dyplomatyczna) może pomóc. Pracują z Kompetanseteamet w Norwegii, aby pomóc ci bezpiecznie wrócić do domu. Skontaktuj się z Kompetanseteamet lub policją przed podróżą, jeśli obawiasz się, że mogłoby się to stać.

Jeśli obawiasz się przed podróżą, możesz zrobić kilka prostych rzeczy:

• Powiedz komuś, komu ufasz, na przykład nauczycielowi lub pielęgniarce szkolnej.
• Zrób zdjęcie swojego paszportu i zrób kopie ważnych dokumentów.
• Zapisz numer telefonu ambasady norweskiej w kraju, do którego podróżujesz.
• Ustal słowo kodowe z przyjacielem w Norwegii, aby wiedzieli, że potrzebujesz pomocy.

Nie jesteś sam w tym. W 2024 roku Kompetanseteamet udzieliła pomocy w 1 402 indywidualnych sprawach dotyczących negatywnej kontroli społecznej, małżeństw przymusowych i przemocy związanej z honorem – najwyższa liczba w historii, a 23 procent więcej niż rok wcześniej. Proszenie o pomoc jest powszechne i bezpieczne.

Do kogo się zwrócić? Pomoc jest bezpłatna i bezpieczna

Możesz zawsze prosić o pomoc. Pomoc jest bezpłatna i poufna, i otrzymasz ją niezależnie od twojego statusu pobytu. Możesz zapytać anonimowo bez podawania swojego imienia.

Najważniejszy zespół nosi nazwę Kompetanseteamet mot negativ sosial kontroll og æresrelatert vold. To zespół krajowy kierowany przez Norweskie Ministerstwo ds. Dzieci, Młodzieży i Rodzin (Bufdir) wspólnie z policją, IMDi (Dyrektoriatum Integracji i Różnorodności), NAV i organami opieki zdrowotnej.

W wielu gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych pracuje doradca ds. mniejszości (zwany teraz również doradcą ds. różnorodności) z IMDi. Może dać ci poradę i bezpiecznie cię wspierać. Możesz również porozmawiać z pielęgniarką szkolną w klinice zdrowia młodzieży lub w szkole.

Na stronie dinutvei.no znajdziesz krajowy przegląd usług pomocy. Tam możesz anonimowo zadawać pytania. Strona jest zarządzana przez Narodowe Centrum Przemocy i Stresu Pourazowego (NKVTS) dla Ministerstwa Sprawiedliwości i Bezpieczeństwa.

Jeśli rozważasz zgłoszenie się do władz, możesz przeczytać, jak to zrobić, w przewodniku dotyczącym tego, jak zgłosić się do policji w Norwegii. Jeśli grozi bezpośredni niebezpieczeństwo, zawsze natychmiast zadzwoń pod 112.

To również część programu nauczania

Prawa, równość i zakaz małżeństwa przymusowego i okaleczenia narządów płciowych kobiet są tematami norweskiego testu z wiedzy obywatelskiej. Znajomość swoich praw jest bezpieczeństwem dla ciebie i przydatna do testu.

W SamfunnPrep ćwiczysz dokładnie to z prostymi pytaniami i wyjaśnieniami. SamfunnPrep pomaga ci zrozumieć, jak norweskie prawo chroni cię w codziennym życiu.

To jest część programu nauczania norweskiego testu z wiedzy obywatelskiej – ćwicz bezpłatnie na SamfunnPrep.