Przeprowadzka za granicę z dzieckiem wymaga zgody obojga rodziców, gdy wspólnie ponosicie odpowiedzialność rodzicielską. Stałe zamieszkanie dziecka z tobą samo w sobie nie daje prawa do przeprowadzki za granicę. Przy sporze o odpowiedzialność rodzicielską, przeprowadzkę za granicę lub stałe miejsce zamieszkania dziecko nie może się przeprowadzić, dopóki sprawa nie zostanie rozstrzygnięta.
Poniższe zasady sprawdzono 7 października 2026 roku. Artykuł dotyczy rodziców planujących przeprowadzkę z dzieckiem z Norwegii. Opiera się na obowiązującej Lov om barn og foreldre (barnelova), ustawie o dzieciach i rodzicach. Nowa ustawa barnelova uchwalona w 2025 roku jeszcze nie weszła w życie.
Kto może zdecydować o przeprowadzce dziecka?
Wspólna odpowiedzialność rodzicielska oznacza, że oboje musicie wyrazić zgodę na przeprowadzkę poza kraj. Dotyczy to również dziecka mieszkającego na stałe tylko z jednym rodzicem. Jeśli wyłącznie ty ponosisz odpowiedzialność rodzicielską, zasadniczo możesz zdecydować bez zgody drugiego rodzica.
Odpowiedzialność rodzicielska to prawo i obowiązek podejmowania ważnych decyzji w sprawach osobistych dziecka. Stałe miejsce zamieszkania dotyczy innych decyzji w jego codziennym życiu. Zasady decydowania o przeprowadzce w Norwegii nie dają takiego samego prawa do przeprowadzki za granicę. Zobacz barnelova §§ 37 i 40.
| Sytuacja | Zasada wyjściowa przed przeprowadzką za granicę |
|---|---|
| Wspólnie ponosicie odpowiedzialność rodzicielską | Oboje musicie się zgodzić, nawet jeśli dziecko mieszka na stałe z tobą. |
| Tylko ty ponosisz odpowiedzialność rodzicielską | Zasadniczo możesz zdecydować, ale musisz przestrzegać zasad zawiadomienia i rozstrzygania sporów. |
| Nie ponosisz odpowiedzialności rodzicielskiej | Nie możesz samodzielnie zdecydować o przeprowadzce za granicę. |
Przy sporze o odpowiedzialność rodzicielską, przeprowadzkę za granicę lub stałe miejsce zamieszkania dziecko nie może się przeprowadzić, dopóki sprawa nie zostanie rozstrzygnięta. Dotyczy to także okresu, zanim ktokolwiek wniesie sprawę do sądu. Jeśli potrzebujecie pomocy we współpracy, SamfunnPrep ma poradnik o familievernkontoret i mediacji.
Jak sprawdzić odpowiedzialność rodzicielską?
Sprawdź zarejestrowane informacje i odszukaj umowy lub orzeczenia sądowe. Rozwód nie oznacza automatycznie, że odpowiedzialność rodzicielska przysługuje wyłącznie jednemu rodzicowi.
W Skatteetaten, który prowadzi Folkeregisteret, możesz sprawdzić zarejestrowane dane na Min side. Jeśli ponosisz odpowiedzialność rodzicielską, możesz zamówić Bekreftelse på foreldreansvar — potwierdzenie odpowiedzialności rodzicielskiej. Pokazuje ono, kto jest zarejestrowany jako osoba ponosząca tę odpowiedzialność. Potwierdzenie dotyczy dzieci mieszkających w Norwegii i można je zamówić po norwesku lub angielsku.
Jeśli dokument będzie używany za granicą, zaznacz to przy zamawianiu. Otrzymasz wtedy dokument papierowy z pieczęcią i podpisem. Skatteetaten wyjaśnia dalsze kroki uwierzytelniania dokumentu. Zapytaj, jakie wymagania obowiązują w kraju docelowym.
Jeżeli informacje są niejasne lub masz zagraniczne orzeczenie, przed wyjazdem uzyskaj pomoc w ustaleniu podstawy prawnej. Przy powiązaniach z kilkoma krajami prawnik powinien ustalić właściwe przepisy i sądy. Zasady dotyczące zagranicznych orzeczeń zawiera barnelova §§ 84 a i 84 b.
Kiedy trzeba zawiadomić drugiego rodzica?
Musisz zawiadomić najpóźniej trzy miesiące przed przeprowadzką, jeżeli macie umowę lub orzeczenie o kontaktach z dzieckiem. Obowiązek dotyczy także rodzica mającego kontakty, który przeprowadza się bez dziecka.
Wynika to z barnelova § 42 a. Zawiadomienie nie jest zgodą. Nie możesz obejść wymogu porozumienia, jedynie wysyłając zawiadomienie i czekając trzy miesiące.
Warto zawiadomić pisemnie i zachować wiadomość. Podaj planowaną datę przeprowadzki, kraj i propozycję organizacji kontaktów. To praktyczne porady pomagające uniknąć nieporozumień. Nie traktuj braku odpowiedzi jako wyraźnej zgody na przeprowadzkę.
Co zrobić, jeśli się nie zgadzacie?
Rozstrzygnijcie spór, zanim dziecko się przeprowadzi. Jeżeli macie dzieci poniżej 16 lat, przy sporze o przeprowadzkę osoba chcąca wyjechać z dzieckiem musi umówić mediację. Oboje musicie się stawić. Dotyczy to również sytuacji, gdy macie już ważne zaświadczenie z innego rodzaju mediacji.
Zadzwoń do familievernkontoret w miejscu zamieszkania dziecka albo do zatwierdzonego zewnętrznego mediatora. Bufdir, Barne-, ungdoms- og familiedirektoratet, wyjaśnia, jak umówić bezpłatną mediację. Jedna godzina jest obowiązkowa; możecie uzyskać do sześciu dodatkowych, dobrowolnych godzin. Zaświadczenie o mediacji jest ważne sześć miesięcy. Potwierdza uczestnictwo, a nie zgodę na przeprowadzkę.
Przy umawianiu zgłoś potrzebę tłumacza. Niezbędne koszty tłumaczenia ustnego są pokrywane. W razie przemocy lub braku bezpieczeństwa możesz zapytać o oddzielną mediację. Zobacz okólnik Bufdir o mediacji.
Jeśli nadal się nie zgadzacie, sprawę można skierować do sądu. Rodzic ponoszący odpowiedzialność rodzicielską może wnieść sprawę o przeprowadzkę za granicę. Może to zrobić także rodzic, który równocześnie wnosi sprawę o odpowiedzialność rodzicielską. W przypadku dzieci poniżej 16 lat zwykle wymagane jest ważne zaświadczenie o mediacji; ustawa przewiduje między innymi wyjątek przy skazaniu za poważną przemoc lub krzywdzenie własnych dzieci.
Sąd może zdecydować, czy dziecko może przeprowadzić się za granicę, także przy wspólnej odpowiedzialności rodzicielskiej. Decydujące musi być dobro dziecka. Na określonych warunkach sąd może wydać rozstrzygnięcie tymczasowe. Poproś prawnika o ocenę, czego żądać, szczególnie gdy wyjazd jest bliski. Zobacz barnelova §§ 48, 56 i 60.
Czy dziecko musi zgodzić się na przeprowadzkę?
Dziecko musi otrzymać informacje i możliwość wyrażenia zdania. Od siódmego roku życia dotyczy to zawsze, a także młodszych dzieci zdolnych do kształtowania własnych poglądów. Zdaniu należy nadawać wagę odpowiednią do wieku i dojrzałości. Od ukończenia 12 lat musi mieć dużą wagę.
Istnieje również odrębny wymóg zgody: dziecko, które ukończyło 12 lat, musi się zgodzić, jeśli ma przeprowadzić się lub przebywać za granicą bez rodzica ponoszącego odpowiedzialność rodzicielską. Nie jest to ogólny wymóg, aby wszystkie 12-letnie dzieci zatwierdzały przeprowadzkę wraz z takim rodzicem. Zobacz barnelova §§ 31 i 40.
Porozmawiajcie o szkole, przyjaciołach, języku i kontaktach z drugim rodzicem. Dziecko musi móc powiedzieć, co myśli, bez konieczności rozwiązywania konfliktu rodziców.
Co warto spisać przed przeprowadzką?
Spiszcie rzeczywiste ustalenia i przygotujcie plan codziennego życia dziecka oraz kontaktów. Jasna umowa ułatwia wykazanie, czego dotyczy zgoda.
Warto ustalić:
- kraj, miejsce zamieszkania i planowaną datę przeprowadzki
- szkołę i potrzebne wsparcie dziecka
- wakacje i kontakty z drugim rodzicem
- kto organizuje podróże i jak rozliczane są koszty
- kontakty telefoniczne lub wideo między spotkaniami.
To praktyczna lista, a nie obowiązkowy standardowy formularz. Zasady opieki, edukacji i kontaktów zawiera barnelova §§ 30, 42 i 43.
Co załatwić po rozstrzygnięciu sprawy przeprowadzki?
Najpierw ustal prawo do przeprowadzki, następnie spełnij wymagania dokumentacyjne i rejestracyjne. Skorzystaj z przewodnika Skatteetaten o wyprowadzce z Norwegii. Procedura musi odpowiadać krajowi i waszej rejestracji.
Zgłoszenie przeprowadzki samo w sobie nie daje zgody na wyjazd dziecka na stałe. Ważny paszport także nie jest zgodą na stałą przeprowadzkę. Przy wspólnej odpowiedzialności rodzicielskiej przedłużenie lub zmiana uzgodnionego pobytu za granicą również wymaga zgody obojga.
SamfunnPrep ma listę spraw przy wyprowadzce z Norwegii dotyczącą innych praktycznych zadań. W zestawieniu narzędzi znajdziesz też kalkulator okresu zamieszkania, jeśli potrzebujesz ocenić czas poza Norwegią.
Gdzie uzyskać pomoc przy zagrożeniu uprowadzeniem dziecka?
Szybko skontaktuj się z policją, jeśli obawiasz się bezprawnego wywiezienia dziecka z kraju. Bezprawne zatrzymanie po legalnych wakacjach również może być międzynarodowym uprowadzeniem dziecka.
Bufdir udziela informacji o międzynarodowym uprowadzeniu dzieci. Można się z nim skontaktować pod numerem 466 15 000 lub adresem barnebortforing@bufdir.no. Możliwa pomoc zależy między innymi od kraju i umów międzynarodowych. Bufdir nie może samodzielnie wyjechać i sprowadzić dziecka.
Przy ryzyku, że dziecko nie wróci, sąd może zakazać podróży zagranicznej. Policja może nałożyć tymczasowy zakaz wyjazdu do czasu rozpatrzenia sprawy przez sąd. Zasady zawiera barnelova § 41. Prosząc o pomoc, zabierz odpowiednie umowy, orzeczenia i wiadomości; nie czekaj na zrealizowanie przeprowadzki.



