Aby uzyskać stały pobyt dla całej rodziny, nie trzeba składać wniosków tego samego dnia. Utlendingsdirektoratet (UDI) ocenia warunki w przypadku każdego wnioskodawcy. Dlatego przed umówieniem wizyty przygotuj osobną oś czasu dla każdej osoby dorosłej i każdego dziecka.
Czy cała rodzina musi ubiegać się o stały pobyt jednocześnie?
Nie. Członkowie rodziny mogą spełniać warunki w różnych terminach. UDI prowadzi osobne procedury wniosków dla dorosłych, dzieci poniżej 18 lat i dzieci urodzonych w Norwegii, które nie ukończyły pierwszego roku życia. Informacje sprawdzono w UDI 1 października 2026 r.
Wspólny adres albo więź rodzinna nie oznacza automatycznie takiego samego okresu pobytu ani wyniku testu. Decydujące jest to, co dotyczy każdego wnioskodawcy. Skorzystaj z przeglądu wymagań UDI dotyczących stałego pobytu, ale otwórz także dopasowaną stronę UDI dotyczącą wniosku każdej osoby.
| Pytanie | Co sprawdzić w przypadku każdej osoby |
|---|---|
| Zezwolenie | Czy obecne zezwolenie stanowi podstawę do stałego pobytu? |
| Okres pobytu | Kiedy zaczął się okres zaliczany do wymogu i czy pobyt jest nieprzerwany? |
| Wiek | Czy dotyczy procedura UDI dla dzieci poniżej 18 lat, czy dla dorosłych? |
| Testy i dochód | Jakie wymagania dotyczą właśnie tej osoby? |
| Wygaśnięcie | Kiedy trzeba odnowić zezwolenie na pobyt czasowy, jeśli osoba będzie czekać? |
Dlaczego daty składania wniosków mogą się różnić?
Ponieważ daty początkowe, rodzaje zezwoleń i wiek mogą być różne. W przypadku stałego pobytu UDI zwykle wymaga trzech albo pięciu lat nieprzerwanego pobytu. To zezwolenie posiadane w chwili składania wniosku określa, jaki wymóg dotyczący okresu pobytu ma zastosowanie, a zezwolenia zaliczane do wymogu musiały również spełniać swoje warunki w danym okresie. Przewodnik dotyczący okresu pobytu przy zmianie zezwolenia wyjaśnia, jak przygotować oś czasu.
Dorośli muszą również spełniać osobne wymagania dotyczące samodzielnego utrzymania i testów, z możliwymi wyjątkami. Od 1 września 2025 r. UDI wymaga zdania ustnego testu z języka norweskiego co najmniej na poziomie A2 oraz testu z wiedzy o społeczeństwie w języku zrozumiałym dla wnioskodawcy w grupie wiekowej 18–67 lat. UDI prowadzi osobną procedurę dla dzieci. Dlatego nie kopiuj listy dokumentów osoby dorosłej dla dziecka.
Osoba, która spełnia wymagania, nie musi automatycznie czekać na inną osobę, której brakuje okresu pobytu albo testu. I odwrotnie, zezwolenie przyznane jednej osobie nie daje automatycznie stałego pobytu pozostałym członkom rodziny. Muszą oni pilnować własnego statusu pobytowego.
Trzy sytuacje rodzinne: kto i kiedy składa wniosek?
Poniższe przykłady pokazują, jak można zaplanować działania. Nie są decyzjami. UDI rozstrzyga sprawę na podstawie dokumentów każdej osoby.
1. Małżonkowie przyjechali w różnych terminach. Amir otrzymał zezwolenie na pracę w styczniu 2023 r. Leila uzyskała zezwolenie na łączenie rodzin we wrześniu 2024 r. Jeśli ich zezwolenia dają okres pobytu zaliczany do wymogu i obowiązuje zasada trzech lat, nie spełnią wymogu pobytu w tym samym czasie. Amir może najpierw sprawdzić możliwość złożenia własnego wniosku. Leila sprawdza swoją datę początkową i odnawia zezwolenie, jeśli musi czekać. Jej data początkowa nie przesuwa się wstecz do dnia przyjazdu Amira.
2. Rodzic i nastolatek. Rodzic jest gotowy złożyć wniosek, a jego 17-letnia córka przyjechała później. Rodzina sprawdza własny wymóg okresu pobytu córki oraz procedurę UDI dla dzieci poniżej 18 lat. Ustawia też przypomnienie przed jej 18. urodzinami, aby przed złożeniem wniosku uwzględnić granicę wieku i ewentualne nowe wymagania. Data złożenia wniosku przez rodzica nie określa automatycznie daty córki.
3. Dorosłej osobie brakuje testu. Dwoje partnerów ma taki sam okres pobytu, ale tylko jedna osoba zdała wymagany test. Osoba spełniająca wszystkie warunki może sprawdzić, czy już może złożyć wniosek. Druga zapisuje się na test i sprawdza termin odnowienia zezwolenia na pobyt czasowy. Test z wiedzy o społeczeństwie i wybór języka mogą pomóc w wyborze właściwego testu.
Jakie zasady dotyczą dzieci urodzonych w Norwegii?
Dzieci urodzone w Norwegii nie otrzymują automatycznie stałego pobytu, gdy mają go rodzice. UDI ma osobną zasadę dotyczącą dzieci poniżej pierwszego roku życia: status lub wnioski rodziców, ich pobyt w Norwegii oraz termin złożenia wniosku dla dziecka muszą spełniać warunki. Jeśli rodzina chce skorzystać z tej procedury, wniosek dla dziecka trzeba złożyć przed jego pierwszymi urodzinami. Jeśli warunki nie są spełnione, UDI kieruje rodzinę do zasad dotyczących dzieci poniżej 18 lat.
Jest to odrębna sytuacja, której nie należy traktować jako zasady dotyczącej starszych dzieci. Przed wyborem rodzaju wniosku przeczytaj dopasowaną stronę UDI dotyczącą dziecka. Jeśli nie masz pewności, jakie zezwolenie dziecko ma albo jakiego potrzebuje, skontaktuj się z UDI lub policją.
Jak przygotować wspólne zestawienie, nie mieszając wniosków?
Zapisz każdą osobę w osobnym wierszu. Wystarczy prosta tabela w dokumencie:
- Zanotuj datę urodzenia, obecne zezwolenie i termin jego wygaśnięcia.
- Dodaj datę wydania zezwolenia, datę przyjazdu do Norwegii i ewentualne zmiany podstawy pobytu.
- Sprawdź zasady UDI dotyczące okresu pobytu, pobytów za granicą i warunków zezwolenia.
- Zaznacz, które dokumenty dotyczące dochodu, testów lub zwolnień odnoszą się do danej osoby.
- Jeśli nie można jeszcze złożyć wniosku o stały pobyt, ustaw termin sprawdzenia odnowienia zezwolenia.
W SamfunnPrep możesz skorzystać z narzędzia do obliczania okresu pobytu, które pomoże uporządkować zestawienie. Wynik służy do planowania, a nie zastępuje oceny UDI. SamfunnPrep oferuje również wyjaśnienia dotyczące testów, ale wynik testu trzeba udokumentować oficjalnym zaświadczeniem.
Następny krok: Otwórz dopasowaną stronę UDI dotyczącą wniosku każdej osoby. Jeśli zezwolenie zbliża się do daty wygaśnięcia, wyjaśnij sprawę jego odnowienia, zanim zaczekasz na okres pobytu lub testy innych osób. Jeśli chcecie ćwiczyć wiedzę o społeczeństwie podczas planowania, możecie wypróbować SamfunnPrep bezpłatnie.
