Jeśli słabo słyszysz, zacznij od lekarza rodzinnego. Specjaliści ocenią, czy potrzebujesz aparatu słuchowego, i go dopasują. Możesz otrzymać wsparcie z Nav, ale część wydatków pokrywasz samodzielnie.
Od czego zacząć, gdy słabo słyszysz?
Umów wizytę u lekarza rodzinnego. Może skierować cię do laryngologa, nazywanego w Norwegii lekarzem ØNH. Ten specjalista bada uszy i ustala przyczynę problemów ze słuchem. Niektóre choroby uszu wymagają leczenia. Dlatego aparat słuchowy nie zawsze jest pierwszym rozwiązaniem.
Audiograf to pracownik ochrony zdrowia, który bada słuch i dopasowuje aparaty słuchowe. Zapewnia też dalszą opiekę i porady. Wyjaśnij, w jakich sytuacjach masz trudności: podczas rozmów, przez telefon, na spotkaniach czy przy oglądaniu telewizji. Ułatwi to ocenę twoich potrzeb. Zobacz informacje Helsenorge o specjalistach.
Aparat słuchowy otrzymuje się przez ośrodek zajmujący się słuchem lub laryngologa mającego umowę z publicznym systemem ochrony zdrowia. Zobacz § 4 rozporządzenia o składaniu wniosku. Inne pomoce uzyskuje się inaczej. Zobacz przegląd pomocy technicznych z Nav.
Kto może otrzymać wsparcie na aparat słuchowy?
Możesz otrzymać wsparcie, jeśli masz długotrwały ubytek słuchu w jednym uchu lub w obu uszach. Nav określa to jako pogorszenie słuchu trwające ponad dwa lata albo na stałe. Jeśli stan jest trwały, nie musisz więc czekać dwóch lat.
Rozpoznanie musi potwierdzić laryngolog. Aparat musi być potrzebny i przydatny, a ty musisz być w stanie go używać. Musisz także należeć do folketrygden, norweskiego publicznego systemu ubezpieczeń społecznych. Zobacz warunki Nav dotyczące aparatów słuchowych.
Jakie koszty możesz ponieść samodzielnie?
Wsparcie ma limit kwotowy zależny od rodzaju aparatu. Jeśli aparat kosztuje więcej, zwykle dopłacasz różnicę. Istnieją wyjątki dotyczące niezbędnego sprzętu dla dzieci poniżej 18 lat oraz ubytku słuchu spowodowanego uznanym uszczerbkiem na zdrowiu związanym z pracą (yrkesskade). Przed wyborem aparatu ustal, ile zapłacisz. Zobacz § 8 rozporządzenia.
Aparat i wizyta lekarska to osobne wydatki. Dorośli zwykle płacą za wizytę udział własny, czyli egenandel. Uznane opłaty tego rodzaju wlicza się do limitu uprawniającego do frikort, zwolnienia z dalszych takich opłat. Od 1 sierpnia 2026 wszystkie osoby poniżej 18 lat są zwolnione z udziału własnego za świadczenia objęte systemem frikort. U prywatnego specjalisty bez umowy z publicznym systemem ochrony zdrowia płacisz za całe leczenie. Zobacz informacje Helsenorge o opłatach u lekarza.
Nie kupuj aparatu prywatnie, zakładając, że dostaniesz zwrot pieniędzy. Nav nie zwraca kosztów takich zakupów. Przed zamówieniem zapytaj, czy placówka działa w ramach publicznego systemu. Zobacz informacje Nav o prywatnym zakupie.
Jak wygląda wniosek i dopasowanie aparatu?
Audiograf przygotowuje wniosek do Nav, gdy badania wskazują, że aparat słuchowy może ci pomóc. Musisz go podpisać. Nav rozlicza pokrywaną część kosztów bezpośrednio z dostawcą. Nie musisz wykładać tej kwoty. Zobacz informacje Helsenorge o prawach.
Audiograf dopasowuje aparat do twojego słuchu i potrzeb. Uczy cię zakładać aparat, ładować go lub wymieniać baterię i utrzymywać go w czystości. Po dopasowaniu masz prawo do okresu próbnego i kontroli podczas testowania. Mów, co działa dobrze, a co sprawia trudności, aby można było zmienić ustawienia. Zobacz informacje Helsenorge o dopasowaniu i testowaniu.
| Etap | Co robisz? |
|---|---|
| Badanie | Wyjaśnij, kiedy masz trudności ze słyszeniem. |
| Dopasowanie i okres próbny | Naucz się obsługi i przekazuj uwagi audiografowi. |
| Zatrzymujesz aparat | Ustal zasady konserwacji, własne koszty i termin następnej kontroli. |
Co warto robić w okresie próbnym?
Wykorzystaj ten czas, aby sprawdzić, jak aparat pomaga w codziennym życiu. Możesz prowadzić prosty dziennik słyszenia. Zapisuj na przykład, gdzie rozmowy są łatwiejsze, a gdzie nadal masz trudności. Zabierz notatki na wizytę kontrolną.
Poproś o ważne informacje na piśmie. Po jednej wizycie może być dużo do zapamiętania. Możesz też zabrać bliską osobę. Poproś o kopię badania słuchu, nazywaną audiogramem, i dokumentów, które podpisujesz. Zapytaj, z kim kontaktować się między wizytami.
Zanim zabierzesz sprzęt do domu, poproś o pisemną informację o odpowiedzialności za utratę lub uszkodzenie. Ubezpieczenie jest dobrowolne. Sprawdź, czy posiadana już polisa obejmuje aparat oraz jakie ma warunki i udziały własne. Nie zakładaj, że ubezpieczenie rzeczy w domu automatycznie pokrywa wszystko. Zobacz praktyczne wskazówki Helsenorge.
Kto pomaga, gdy aparat jest już twój?
Gdy aparat jest dopasowany, a Nav przyzna wsparcie, po okresie próbnym staje się on twoją własnością. Różni się więc od zwykłego wypożyczenia z Nav hjelpemiddelsentral, ośrodka pomocy technicznych Nav. Po pierwszym przyznaniu aparatu masz prawo do kontroli po 6–12 miesiącach od chwili, gdy stał się twój. Ustal, jak korzystać z dalszej opieki audiografa. Zobacz informacje Helsenorge o kontroli.
Odpowiadasz za zwykłe czyszczenie i konserwację. Dorośli zazwyczaj płacą za materiały eksploatacyjne i proste czynności serwisowe. Nav może pokryć niezbędną naprawę. Jeśli aparat nie działa, skontaktuj się z dostawcą lub miejscem, w którym go otrzymałeś.
Dzieci poniżej 18 lat mają również pokrywane koszty serwisu. Nie pokrywa się napraw uszkodzeń wynikających z nieostrożnego obchodzenia się ze sprzętem, ale to wyłączenie nie dotyczy uszkodzeń podczas zwykłych aktywności dzieci. Zobacz §§ 2 i 8 rozporządzenia.
Kiedy możesz wystąpić o nowy aparat słuchowy?
Gdy minie co najmniej sześć lat od otrzymania wsparcia na aparat, możesz uzyskać pomoc w złożeniu wniosku o nowy. Nie dzieje się to automatycznie. Stary aparat musi działać źle, a jego naprawa być nieopłacalna, albo testowanie musi wykazać, że nowy znacznie poprawia słyszenie.
W określonych przypadkach możesz otrzymać wsparcie wcześniej. Jeśli ubytek słuchu się zmienił, nowy aparat o innych właściwościach technicznych musi umożliwiać znaczną poprawę słyszenia. Wcześniejsze wsparcie może też być możliwe, jeśli istotna zmiana twojej sprawności powoduje, że nie potrafisz już obsługiwać aparatu. Podstawą może również być nowy rodzaj aparatu, który znacznie lepiej kompensuje ubytek słuchu. Porozmawiaj o tym ze specjalistą. Dla dzieci poniżej 18 lat istnieje osobny wyjątek w razie utraty lub uszkodzenia podczas zwykłej zabawy i aktywności. Zobacz § 3 rozporządzenia.
Co zrobić, jeśli potrzebujesz czegoś więcej niż aparatu?
Aparat słuchowy nie rozwiązuje trudności w każdej sytuacji. Gminna osoba kontaktowa do spraw słuchu może ocenić potrzebę innych pomocy w domu, na przykład sygnalizacji dzwonka do drzwi lub alarmu pożarowego. Jeśli nie wiesz, kto pełni tę funkcję, zadzwoń do centrali urzędu gminy. Zobacz informacje Helsenorge o pomocach dla osób z ubytkiem słuchu. Jeśli rodzina potrzebuje szerszego wsparcia, zobacz opiekę nad osobami starszymi w Norwegii.
Akcesoria, takie jak mikrofon lub połączenie z telewizorem, muszą pasować do twojego aparatu. Jeśli otrzymasz je przez specjalistę, zwykle stają się twoją własnością po okresie próbnym. Jeśli dostaniesz je z Nav hjelpemiddelsentral, są wypożyczone. Zapytaj, jakie zasady obowiązują w twoim przypadku. Zobacz informacje Nav o akcesoriach.
Nie musisz mieć aparatu słuchowego, aby otrzymać pomoce do słuchania telewizji i radia. Nav nie pokrywa jednak kosztów zwykłych produktów sklepowych. Gmina może pomóc przy potrzebach w domu; przy potrzebach w pracy możesz kontaktować się bezpośrednio z Nav hjelpemiddelsentral. Zobacz informacje Nav o pomocach do słuchania.
Na SamfunnPrep znajdziesz narzędzia i poradniki o życiu w Norwegii. Podane tu zasady sprawdzono 7 października 2026.



