کودک شما حساسیت غذایی دارد؟ پیش از شروع مهدکودک، مدرسه یا SFO درباره غذای ایمن، برنامه مکتوب و کمک در مصرف دارو توافق کنید. کارکنان باید روال‌ها را بدانند، از جمله در گردش‌ها. اگر به آنافیلاکسی، یک واکنش حساسیتی شدید، شک دارید با 113 تماس بگیرید.
پیش از شروع کودک چه چیزی را اطلاع دهید؟
به مدیر مهدکودک یا مدیریت مدرسه بگویید کودک چه غذاهایی را تحمل نمی‌کند و به چه کمکی نیاز دارد. پیش از شروع یا تغییر گروه درخواست جلسه کنید. SFO همان skolefritidsordningen، خدمات مراقبت پیش و پس از ساعات مدرسه است. اگر کودک به آنجا می‌رود، SFO را در برنامه‌ریزی دخیل کنید.
حساسیت غذایی و عدم تحمل غذایی دو وضعیت متفاوت‌اند. در حساسیت، کودک باید کاملاً از غذایی که به آن واکنش نشان می‌دهد دوری کند. در عدم تحمل، اغلب محدودکردن مقدار کافی است. از تشخیص کودک و توصیه پزشک پیروی کنید، همان‌طور که Helsenorge تفاوت را توضیح می‌دهد.
از پزشک بخواهید حساسیت، واکنش‌ها و درمان را به‌صورت مکتوب توضیح دهد. Helsedirektoratet توصیه می‌کند ارزیابی دقیق، ترجیحاً توسط پزشک دارای دانش و تجربه در زمینه حساسیت، انجام شود. قواعد و توصیه‌های این راهنما در 7 اکتبر 2026 بررسی شده‌اند.
برای جلسه می‌توانید سه پرسش آماده کنید: چه چیزی توافق شده؟ چه کسی کار را انجام می‌دهد؟ کارکنان دیگر چگونه مطلع می‌شوند؟ اگر مترجم شفاهی لازم دارید بگویید. درباره مترجم شفاهی در مهدکودک و مدرسه بخوانید.
برنامه مکتوب باید چه چیزهایی داشته باشد؟
بهتر است برنامه پیدا کردن اطلاعات کودک و اقدام درست را برای یک بزرگسال آسان کند. Min matallergi، «حساسیت غذایی من»، فرمی تهیه‌شده توسط متخصصان آسم و حساسیت است. برای اطلاعات زیر جا دارد:
| اطلاعات | آنچه وارد می‌کنید |
|---|---|
| غذا و واکنش‌ها | کودک به چه چیزی واکنش دارد، علائم و زمان تقریبی شروع آن‌ها |
| درمان | داروها و اقداماتی که پزشک برای کودک تعیین کرده است |
| مسائل عملی | محل داروها و آنچه باید برای گردش آماده باشد |
| تماس و تأیید | شماره تلفن والدین، گروه یا کلاس و گواهی پزشک |
از فرم Helse Bergen و اطلاعات Min matallergi استفاده کنید. فرم را می‌توان دیجیتالی تکمیل، ذخیره و چاپ کرد. روی برنامه تاریخ بنویسید. این کار تشخیص نسخه‌ای را که استفاده می‌کنید آسان‌تر می‌کند.
برنامه را با کسانی که به کودک کمک خواهند کرد مرور کنید. روشن کنید کجا نگهداری می‌شود و کارکنان جایگزین چگونه اطلاعات لازم را دریافت می‌کنند. وقتی نیاز یا درمان کودک تغییر می‌کند آن را به‌روز کنید. برنامه‌ای که فقط در خانه مانده، وقتی کودک در مدرسه است کمک چندانی نمی‌کند.
کودک چگونه وعده‌های غذایی ایمن داشته باشد؟
هم درباره غذایی که کودک می‌تواند بخورد و هم درباره نحوه کار بزرگسالان با غذا توافق کنید. توصیه‌های Helsedirektoratet درباره وعده‌های غذایی مهدکودک سازگارکردن، اطلاعات مکتوب و روال‌های مناسب را شرح می‌دهد.
بخش کوچکی از همان غذا را می‌توان برای کودک سازگار کرد. گاهی می‌توان کل غذا را تغییر داد تا همه یک چیز بخورند. بهتر است کودک غذای مغذی دریافت کند و در وعده غذایی شرکت کند. حذف گروه‌های کامل غذایی ممکن است تنوع رژیم را کم کند.
روشن کنید چه کسی فهرست مواد را می‌خواند، باقی‌مانده غذا را جمع می‌کند و مراقب است کودکان غذا عوض نکنند. وسایل تمیز و شستن دست پیش و پس از غذا به جلوگیری از پخش غذایی که کودک به آن واکنش دارد کمک می‌کند. همان روال‌ها در گردش نیز لازم است.
شیر بدون لاکتوز برای حساسیت به پروتئین شیر ایمن نیست. لاکتوز و پروتئین شیر متفاوت‌اند. بر اساس نیاز کودک درباره جایگزین‌های مناسب توافق کنید.
در مدرسه نیز توصیه می‌شود خدمات غذایی به‌گونه‌ای باشد که دانش‌آموزان دارای حساسیت بتوانند شرکت کنند و غذایی با ارزش غذایی برابر دریافت کنند. این موضوع در راهنمای غذا و وعده‌های غذایی دبستان و SFO آمده است. این توصیه به‌خودی‌خود قاعده قانونی الزام‌آور نیست.
درباره تولدها، آشپزی در درس و غذای گردش نیز بپرسید. روشن کنید هنگام تغییر منو چه کسی محصول جدید را بررسی می‌کند. به این ترتیب پیش از وعده غذایی راه‌حل پیدا می‌کنید و کودک مجبور نیست کل وضعیت را به‌تنهایی توضیح دهد.
آیا کل مهدکودک یا مدرسه باید آجیل را ممنوع کند؟
خیر. Helsedirektoratet معمولاً ممنوعیت عمومی غذاهای مشخص را توصیه نمی‌کند. اقدامات باید مناسب همان کودک باشند.
بااین‌حال برای خردسالترین کودکان ممکن است ممنوعیت در یک گروه یا بخش لازم باشد. باید بر ارزیابی پزشک دارای دانش حساسیت تکیه کند، مناسب رشد و نیاز کودک باشد و هر سال با والدین ارزیابی شود. توصیه‌های ملی حساسیت غذایی، به‌روزشده در ژوئن 2026، را ببینید.
چه کسی در مصرف دارو به کودک کمک می‌کند؟
وقتی کودک نمی‌تواند خود مسئول داروهای ضروری باشد، مدرسه باید با شما همکاری کند. شهرداری یا اداره شهرستان، والدین و کارکنان سلامت باید ارزیابی کنند که کارکنان مدرسه می‌توانند کمک را به‌طور ایمن ارائه کنند یا باید کارکنان سلامت آن را انجام دهند.
کمک در مصرف دارو بخشی از مراقبت ضروری مدرسه است. بخشی از تصمیم کمک شخصی یا دیگر سازگارسازی‌های فردی طبق opplæringsloven، قانون آموزش، §§ 11-4 تا 11-6 نیست. راهنمای Utdanningsdirektoratet درباره مراقبت و دارو را ببینید.
در مهدکودک، کمک در مصرف دارو بر توافق مشخص با والدین استوار است، وقتی پزشک ارزیابی کند که کار به دانش حرفه‌ای سلامت نیاز ندارد. روال‌های ملی دادن دارو این تفاوت و پیشنهادهای توافق را شرح می‌دهد. پیشنهادها ابزار کمکی‌اند، نه یک فرم الزامی برای همه.
درباره اطلاعات، آموزش، نگهداری، دادن دارو و پیگیری توافق کنید. از پزشک راهنمایی روشن درباره درمان کودک بخواهید. بهتر است کودک تا حد امکان در گفت‌وگو شرکت کند. مسئولیت میان بزرگسالان باید روشن باشد؛ نباید به این وابسته باشد که کودک همه چیز را به یاد آورد.
هنگام واکنش شدید چه کنید؟
اگر به آنافیلاکسی، یک واکنش حساسیتی شدید، شک دارید فوراً با 113 تماس بگیرید. واکنش ممکن است سریع پیشرفت کند. سختی تنفس، تنگی گلو، سرگیجه یا علائم در چند بخش بدن ممکن است نشانه باشند. اطلاعات Helsenorge درباره شوک حساسیتی را ببینید.
برنامه پزشکی کودک و آموزش پزشک باید راهنمای استفاده از قلم آدرنالین تجویزشده باشد. کارکنان باید بدانند قلم کودک چگونه استفاده می‌شود. برای شروع کمک فوری منتظر رسیدن والدین نمانید.
در حساسیت غذایی شدید، Helsedirektoratet توصیه می‌کند دو قلم آدرنالین در دسترس باشد، از جمله در گردش. محل آن‌ها و اینکه چه کسی همراه می‌برد روشن شود. این توصیه خودبه‌خود برای همه کودکان دارای حساسیت نیست.
اگر روال‌ها درست عمل نمی‌کنند چه کنید؟
ابتدا مشکل را با مهدکودک یا مدرسه مطرح کنید. بنویسید چه اتفاقی افتاده، کودک چه نیازهایی دارد و چه پیگیری‌ای می‌خواهید. پاسخ و مرور روال‌ها را درخواست کنید.
مالک مسئول منابع لازم است. مرکز باید آمادگی شرایط اضطراری، کارکنان آشنا با کمک‌های اولیه و تجهیزات در محل مناسب داشته باشد. همچنین باید روال پیدا کردن و اصلاح خطاها را داشته باشد. الزامات در forskrift om helse og miljø i barnehager, skoler og skolefritidsordninger، مقررات سلامت و محیط در مهدکودک‌ها، مدارس و SFO، §§ 3، 14 و 18 آمده است.
اگر درخواست شما در مدت معقول پیگیری نشود، می‌توانید با شهرداری به‌عنوان مرجع نظارت تماس بگیرید. شهرداری باید پیگیری از طریق نظارت را بررسی کند. تصمیمات شهرداری طبق این قواعد قابل اعتراض نزد Statsforvalteren، نماینده دولت در شهرستان، هستند؛ §§ 20 و 21 را ببینید. این مسیری جداگانه برای مسائل سلامت و محیط است.
برنامه حساسیت درباره ایمنی روزمره کودک است. در بیماری واگیردار، راهنمای زمان ماندن کودک بیمار در خانه به‌جای مهدکودک را نیز استفاده کنید. ابزارهای بیشتر برای زندگی روزمره در فهرست ابزارهای SamfunnPrep هستند.
