Chcecie wziąć ślub w Norwegii? Najpierw musicie uzyskać prøvingsattest od Skatteetaten, wybrać formę ślubu i stawić się z dwoma świadkami. Tutaj znajdziecie kroki, dokumenty i to, co obowiązuje dodatkowo, gdy jedno z was lub oboje jesteście obywatelami innego kraju.

Ślub w Norwegii: jak to zrobić krok po kroku

Aby wziąć ślub w Norwegii, musicie przejść przez cztery główne kroki. Najpierw władze sprawdzają, czy macie prawo się pobrać, a potem wybieracie, w jaki sposób chcecie wziąć ślub.

Bycie małżeństwem daje inne prawa i obowiązki niż bycie konkubentami. Jeśli chcecie poznać różnicę, przeczytajcie więcej o małżeństwie i konkubinacie w Norwegii.

Oto droga do małżeństwa, krok po kroku:

  1. Złóżcie wniosek o prøvingsattest w Skatteetaten (urzędzie skarbowym, który prowadzi też rejestr ludności). To kontrola tego, czy spełniacie warunki do zawarcia małżeństwa.
  2. Wybierzcie formę ślubu. Możecie wybrać ślub cywilny w gminie, albo ślub religijny lub światopoglądowy.
  3. Weźcie ślub. Podczas samej ceremonii musi być obecnych dwóch świadków.
  4. Rejestracja. Małżeństwo zostaje potem zarejestrowane w Folkeregisteret.

Czym jest prøvingsattest?

Prøvingsattest to dokument potwierdzający, że macie prawo się pobrać. Skatteetaten sprawdza między innymi, czy macie ukończone 18 lat, czy nie jesteście już w związku małżeńskim i czy nie jesteście blisko spokrewnieni.

Zaświadczenie nazywane jest też «zaświadczeniem o braku przeszkód do zawarcia małżeństwa». Na dzień 2026-07-10 jest ono ważne przez cztery miesiące, a wy musicie wziąć ślub w tym terminie. Skatteetaten wysyła zaświadczenie cyfrowo przez Altinn.

Wniosek składacie cyfrowo. Każde z was wypełnia własne oświadczenie, a dwoje poręczycieli wypełnia swoją część. Gdy Skatteetaten zatwierdzi wniosek, otrzymujecie zaświadczenie.

Rozpatrzenie wniosku trwa jakiś czas. Liczcie się z kilkoma tygodniami, a w niektórych przypadkach nawet z pięcioma–sześcioma tygodniami, jeśli dokumenty trzeba sprawdzić ręcznie. Dlatego złóżcie wniosek z odpowiednim wyprzedzeniem przed ślubem, zwłaszcza jeśli potrzebujecie dokumentów z zagranicy.

Kiedy zacząć planowanie?

Zacznijcie odpowiednio wcześnie. Skatteetaten zaleca rozpoczęcie formalności kilka tygodni przed ślubem. Jeśli potrzebujecie dokumentów z zagranicy, z tłumaczeniem i apostille, najlepiej zacząć dwa–trzy miesiące wcześniej.

Pamiętajcie jednocześnie, że prøvingsattest jest ważny przez cztery miesiące. Nie składajcie więc wniosku zbyt wcześnie, aby zaświadczenie było nadal ważne w dniu samego ślubu.

Jakie dokumenty są potrzebne?

Do wniosku o prøvingsattest zazwyczaj potrzebujecie:

  • Oświadczenie własne (egenerklæring) — jeden formularz od każdego z was.
  • Oświadczenie poręczycieli od dwóch poręczycieli. Poręczyciel to osoba, która potwierdza, że nie ma przeszkód do zawarcia małżeństwa. Potrzebujecie dwóch poręczycieli, którzy muszą mieć ukończone co najmniej 18 lat.
  • Zaświadczenie o rozwodzie (skifteattest) lub potwierdzenie zakończenia wcześniejszego małżeństwa, jeśli jedno z was było wcześniej w związku małżeńskim.
  • Ważny dokument tożsamości, na przykład paszport.

Zwróćcie uwagę, żeby dokumenty nie były zbyt stare. Wiele dokumentów musi być nowszych niż cztery miesiące.

Ślub cywilny czy religijny?

Sami wybieracie, w jaki sposób chcecie wziąć ślub. Ślub cywilny to ceremonia niereligijna. W Norwegii to gmina odpowiada za śluby cywilne, a dla mieszkańców gminy taki ślub jest zwykle bezpłatny, jeśli odbywa się w zwykłych godzinach pracy urzędu i w lokalu należącym do gminy.

Jeśli chcecie ceremonii religijnej, możecie wziąć ślub na przykład w Kościele Norwegii lub innej wspólnocie wyznaniowej. Ślub światopoglądowy, na przykład organizowany przez Human-Etisk Forbund, jest humanistyczną alternatywą.

Jeśli chcecie wziąć ślub w innej gminie niż ta, w której mieszkacie, jest to często możliwe, ale niektóre gminy pobierają wtedy opłatę. Sprawdźcie to wcześniej w urzędzie gminy.

Niezależnie od formy podczas samej ceremonii muszą być obecni dwaj świadkowie. Świadkami mogą być poręczyciele albo dwie inne dorosłe osoby powyżej 18 roku życia. Zabierzcie ze sobą ważny dokument tożsamości w dniu ślubu. Wyślijcie prøvingsattest osobie, która będzie prowadzić ceremonię, z odpowiednim wyprzedzeniem, aby dotarł przed uroczystością.

Nie jesteście pewni, jakie zasady obowiązują rodzinę w Norwegii? Na narzędziach SamfunnPrep znajdziecie proste zestawienia.

Dodatkowe kroki dla obywateli innych krajów

Jeśli jedno z was lub oboje jesteście obywatelami innego kraju, musicie dołączyć więcej dokumentów. Musicie udokumentować stan cywilny — czyli to, że jesteście stanu wolnego i możecie zawrzeć związek małżeński.

Często potrzebujecie do tego:

  • Zaświadczenie o stanie cywilnym z kraju pochodzenia, które pokazuje, że nie ma przeszkód do zawarcia małżeństwa.
  • Tłumaczenie dokumentów, które nie są w języku angielskim ani w żadnym języku nordyckim. Tłumaczenie musi wykonać tłumacz przysięgły.
  • Apostille lub legalizacja, jeśli dokument albo tłumaczenie zostały sporządzone za granicą. To potwierdza autentyczność dokumentu.
  • Ważny paszport, a dla osób spoza krajów nordyckich także dokumentacja legalnego pobytu w Norwegii.

Jeśli po ślubie macie zamieszkać razem w Norwegii, mogą mieć zastosowanie zasady dotyczące łączenia rodzin. Przeczytajcie więcej o łączeniu rodzin i wymogu utrzymania.

Co dzieje się po ślubie?

Po ślubie osoba, która prowadziła ceremonię, wysyła zgłoszenie do Skatteetaten. Małżeństwo zostaje wtedy zarejestrowane, a wasz stan cywilny zmienia się w Folkeregisteret (publicznym rejestrze osób mieszkających w Norwegii). Nie musicie robić tego sami.

Otrzymujecie akt małżeństwa (vigselsattest), który potwierdza, że jesteście małżeństwem. Przechowujcie go starannie. Możecie go potrzebować później, na przykład przy zmianie nazwiska lub przy wniosku o pobyt.

Jeśli zmieniacie nazwisko albo zamieszkujecie razem, pamiętajcie, żeby to zgłosić. Przeczytajcie więcej o rejestracji w Folkeregisteret i zgłoszeniu przeprowadzki.

Krótkie podsumowanie

Ślub w Norwegii to cztery kroki: prøvingsattest ze Skatteetaten, wybór formy ślubu, sama ceremonia z dwoma świadkami oraz rejestracja w Folkeregisteret. Zaświadczenie jest ważne przez cztery miesiące, a ślub cywilny w gminie jest zwykle bezpłatny. Obywatele innych krajów potrzebują dodatkowych dokumentów potwierdzających stan cywilny.

Prawo rodzinne i cywilne to część wiedzy o społeczeństwie, której wielu uczy się do Samfunnskunnskapsprøven — ćwiczcie za darmo na SamfunnPrep.