Zezwolenie parkingowe dla osób z niepełnosprawnością ruchową – często nazywane HC-kort – to dokument, o który wnioskujesz w kommunen (gminie), w której mieszkasz. Możesz je otrzymać tylko wtedy, gdy spełnione są jednocześnie dwa warunki: masz poważne trudności z chodzeniem oraz masz szczególną potrzebę łatwiejszego parkowania w pobliżu miejsca zamieszkania, pracy lub innych miejsc, które odwiedzasz regularnie. Karta pozwala parkować na zarezerwowanych miejscach dla osób z niepełnosprawnością w całym kraju, a ty jesteś zwolniony z opłat na gminnych płatnych parkingach. Dowiesz się tu, kto może otrzymać kartę, jak złożyć wniosek i co daje karta.

Czym jest HC-kort i co daje

HC-kort to skrócona nazwa „zezwolenia parkingowego dla osób z niepełnosprawnością ruchową” (parkeringstillatelse for forflytningshemmede). Celem jest zapewnienie osobom z rzeczywistą potrzebą ułatwienia parkowania dostępnej oferty parkingowej – tak stanowi forskriften (rozporządzenie).

Z ważną kartą możesz parkować w całej Norwegii:

  • na miejscach zarezerwowanych dla osób z niepełnosprawnością ruchową i oznaczonych oficjalnym znakiem
  • bezpłatnie na gminnych płatnych parkingach
  • do dwukrotnie dłużej tam, gdzie znak wskazuje ograniczenie czasowe wynoszące 30 minut lub więcej (z wyjątkiem zarezerwowanych miejsc HC)
  • tam, gdzie wprowadzono strefowe parkowanie dla mieszkańców (boligsoneparkering)

Karta obowiązuje w całym kraju, ale nie daje prawa do parkowania niezgodnie z przepisami ani w miejscach, gdzie obowiązuje zakaz zatrzymywania się. Połóż kartę w widocznym miejscu za przednią szybą, gdy z niej korzystasz, aby kontroler mógł ją zobaczyć.

Karta jest wydawana według wspólnego wzoru EOG (Europejskiego Obszaru Gospodarczego). Dlatego możesz jej też używać, parkując w innych krajach EOG, ale zasady dotyczące tego, gdzie i jak długo możesz stać, mogą się nieco różnić w zależności od kraju.

Kto może otrzymać kartę? Muszą być spełnione dwa warunki

Musisz spełnić oba poniższe warunki – nie wystarczy spełnić tylko jeden z nich. Sama diagnoza lub choroba nie daje prawa do karty.

  1. Trudności z poruszaniem się. Musisz mieć legeerklæring (zaświadczenie lekarskie), które potwierdza, że nie możesz chodzić lub masz poważne trudności z poruszaniem się na jakąkolwiek odległość.
  2. Szczególna potrzeba ułatwienia parkowania. Musisz wykazać, że ze względu na okoliczności związane z miejscem zamieszkania, miejscem pracy lub innymi adresami, które regularnie odwiedzasz, masz szczególną potrzebę ułatwienia parkowania.

Legeerklæring dokumentuje twój stan zdrowia, ale to kommunen samodzielnie ocenia, czy masz tę szczególną potrzebę. Dlatego dwie osoby z taką samą diagnozą mogą otrzymać różną odpowiedź.

Jak złożyć wniosek – krok po kroku

Wniosek składasz do kommunen, w której jesteś zameldowany (bostedskommunen – gmina zamieszkania), nawet jeśli parkujesz najczęściej w innej gminie. Większość gmin ma cyfrowy formularz wniosku.

  1. Znajdź formularz na stronie internetowej swojej gminy lub poproś o formularz papierowy.
  2. Zdobądź legeerklæring od fastlegen (lekarza rodzinnego) lub innego lekarza.
  3. Dołącz zdjęcie paszportowe i kopię prawa jazdy (jeśli wnioskujesz jako kierowca) lub dokument tożsamości (jeśli wnioskujesz jako pasażer).
  4. Wyślij wniosek i poczekaj na pisemną decyzję (vedtak).

Złożenie wniosku o HC-kort jest bezpłatne.

Czas rozpatrzenia, ważność i odnowienie

Kommunen wydaje kartę na ograniczony czas: minimum na 2 år i maksimum na 5 år jednorazowo. Gdy karta zbliża się do wygaśnięcia, musisz złożyć wniosek ponownie – karta nie odnawia się automatycznie. Czas rozpatrzenia nie jest jednakowy we wszystkich gminach, więc złóż wniosek z odpowiednim wyprzedzeniem, zanim karta będzie ci potrzebna lub zanim wygaśnie stara karta.

Kierowca czy pasażer – i karta jest osobista

Wnioskujesz albo jako kierowca, albo jako pasażer:

  • Kierowca: sam prowadzisz samochód i masz trudności z poruszaniem się.
  • Pasażer: regularnie potrzebujesz pomocy kierowcy poza samochodem i masz trudności z poruszaniem się.

Karta jest osobista. Jest przypisana do ciebie jako osoby, a nie do konkretnego samochodu. Możesz jej używać w dowolnym samochodzie, ale tylko wtedy, gdy sam w nim jedziesz. Pożyczanie karty innym osobom jest nadużyciem. Kommunen może cofnąć kartę w przypadku nadużycia lub jeśli okoliczności zmienią się tak, że warunki nie są już spełnione.

Jeśli otrzymasz odmowę: jak złożyć skargę

Jeśli otrzymasz odmowę, możesz odwołać się od decyzji (vedtak). Skargę wysyłasz do kommunen, zwykle w ciągu trzech tygodni od daty decyzji. Kommunen może sama zmienić decyzję albo przekazać sprawę do klagenemnda (komisji odwoławczej) gminy, która rozstrzyga skargę. Skorzystaj z formularza skargi wskazanego przez gminę i wyjaśnij, dlaczego uważasz, że spełniasz oba warunki. Nowe lub bardziej szczegółowe legeerklæring może wzmocnić skargę.

Karta dotyczy wyłącznie parkowania. Jeśli otrzymałeś mandat za parkowanie, który uważasz za błędny, obowiązują odrębne zasady odwołania. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o innych formach wsparcia, przeczytaj o prawach osób z niepełnosprawnością w Norwegii oraz sprzęcie pomocniczym, który możesz bezpłatnie wypożyczyć z NAV – norweskiego urzędu pracy i opieki społecznej.