این‌ها موقعیت‌های آموزشی نمونه ساخته تحریریه‌اند، نه مصاحبه مستند، نقل‌قول واقعی یا پژوهش درباره قبول‌شدگان. از مثال‌ها برای فکر کردن به مشکل و اقدام خود استفاده کنید.
موقعیت ۱: وقت کم
فردی روز کار می‌کند و شب کوتاه می‌خواند. موضوع کوچکی انتخاب و فهم خود را می‌سنجد.
وقت موجود و موضوع ضعیف را بنویسید. مدت برنامه به دانش بستگی دارد، نه وعده قبولی در دو تا چهار هفته.
موقعیت ۲: نام‌های آشنا
یادگیرنده مسئولیت پارلمان، دولت و شهرداری را اشتباه می‌گیرد. مقایسه‌ای می‌نویسد و گزینه غلط را توضیح می‌دهد.
علت خطا و منبع را ثبت و با سؤال تازه بررسی کنید.
موقعیت ۳: موضوع تازه
فرد نظام سلامت را می‌شناسد، اما دموکراسی محلی را نه. زمان بیشتری به موضوع تازه می‌دهد.
کل مطالب را بخوانید. مثال سخت‌ترین موضوع یا سهم سؤال‌ها را تعیین نمی‌کند.
موقعیت ۴: گفت‌وگو
دو نفر موضوع را برای هم توضیح و اختلاف را با منبع بررسی می‌کنند.
تنها هم می‌توانید با صدای بلند توضیح دهید. درباره دوره محلی از شهرداری بپرسید.
موقعیت ۵: فشار زمان
فرد روی یک سؤال زیاد می‌ماند و آخر عجله می‌کند. بار بعد زمان را کنترل می‌کند.
کمبود دانش را از کندخوانی جدا کنید. به همه سؤال‌ها پاسخ دهید؛ آزمایشی‌ها مشخص نیستند.
موقعیت ۶: نگرانی
فهرست دعوت‌نامه، نشانی، مسیر، ساعت و مدرک هویت فیزیکی معتبر روز را منظم می‌کند.
سامانه رسمی را قبلاً امتحان کنید. تضمینی نیست نگرانی پس از تعداد معینی سؤال از بین برود.
کل آزمون ۳۸ سؤال دارد، ۳۴ سؤال حساب می‌شوند. حداقل ۲۶ پاسخ درست از این ۳۴ لازم است؛ حداکثر ۶۰ دقیقه. چهار آزمایشی مشخص نیستند، پس نباید دوازده خطای مجاز از ۳۸ فرض کرد.
