Miejsca z historią
Markøy fyr

Markøy fyr w Lyngdal to ocalałe miejsce po latarni przybrzeżnej opalanej węglem, a nie nowoczesnej wieży latarni morskiej. Jej kamienne pozostałości przypominają okres, kiedy utrzymanie sygnału nawigacyjnego wymagało paliwa, transportu i ciągłej uwagi na odsłoniętej wyspie.
Miejsce1
Światło na Markøy utworzyło parę ze światłem Lindesnes, dzięki czemu żeglarze mogli odróżnić południowe wybrzeże Norwegii od światła w Skagen w Danii. W obu lokalizacjach rozpalono ogniska węglowe w dniu 1 w lutym 1725. Układ zależał od układu dwóch świateł, a także od jasności każdego z nich.
Historia i powiązania lokalne1
W 1822 światła zostały przekształcone w zamknięte konstrukcje spalające węgiel w kamiennych wieżach z kanałami powietrznymi mającymi na celu poprawę spalania. Światło Markøy zgasło w 1844 po tym, jak zmiany w Skagen sprawiły, że sparowany układ stał się niepotrzebny. Później budynki usunięto, pozostawiając lekkie fundamenty jako główną pozostałość, która przetrwała.
Czego szukać12
Obiekt otrzymał prawną ochronę dziedzictwa kulturowego w 1994. Ochrona jest kontynuowana dzięki pracy władz latarni morskiej i lokalnych zwolenników. Z okazji trzysetnej rocznicy powstania stacji w jej historycznym miejscu umieszczono replikę wcześniejszego kosza ogniowego, dzięki czemu obok kamiennych pozostałości łatwiej jest zrozumieć starszą fazę technologii latarni morskich.
Planowanie wizyty1
Norsk Fyrforening nie klasyfikuje Markøy jako latarni morskiej dla gości lub zakwaterowania. Przed zaplanowaniem podejścia na wyspę zapoznaj się z opisem stacji i lokalnymi ustaleniami; nie zakładaj publicznego serwisu łodzi ani muzeum z obsługą. Każda wizyta musi być uzależniona od odpowiedniego transportu, warunków i potwierdzenia dojazdu, z zachowaniem dbałości o chroniony mur.
Źródła
Ostatnio sprawdzane:
SamfunnPrep
Poznaj Norwegię. Przygotuj się do egzaminu.
Pytania treningowe, wyjaśnienia odpowiedzi i próbne egzaminy.




