# Norwegia przeprowadza przegląd polityki imigracji zarobkowej

Szczegółowe spojrzenie na to, dlaczego Oslo teraz ponownie ocenia zasady, które kształtowały rynek pracy od połowy 2000 roku – i co może się zmienić

Canonical: https://samfunnprep.no/pl/nyheter/norge-starter-gjennomgang-av-arbeidsinnvandringspolitikken
Language: pl
Publisher: SamfunnPrep
Author: Hlib Suslov
Published: 2026-06-10T10:27:00+00:00
Modified: 2026-10-16T07:36:26.106114+00:00
AI use policy: https://samfunnprep.no/ai-policy.txt

## Key takeaways

- Pierwsza kompleksowa przegląd od 20 lat Rząd powołał 5 czerwca 2026 r. zespół ekspertów, który ma na nowo ocenić całą politykę imigracji zarobkowej – po raz pierwszy od połowy 2000 roku.
- Kierowany przez von Brascha (GUS) Zespół kieruje ekonomista SSB Thomas von Brasch i zakotwicza współpracę trójstronną z LO, NHO, Unio i KS, aby zapewnić polityczne wsparcie.
- Raport oczekiwany do końca 2027 Zespół ma dostarczyć wyniki do końca 2027 r., a konkretne zmiany w prawie mogą się pojawić najwcześniej w 2028 r. po NOU i konsultacji.

## Punkt zwrotny po dwudziestu latach

W dniu 5 czerwca 2026 r. rząd formalnie powołał zespół ekspertów, który ma przeprowadzić pierwszą kompleksową przegląd norweskiej polityki imigracji zarobkowej od ongeveer dwudziestu lat. Decyzja, która została podjęta w radzie ministrów, wdraża ogłoszenie z końca kwietnia 2026 r., kiedy to Ministerstwo Pracy i Integracji Społecznej sygnalizowało pilną potrzebę modernizacji podejścia Norwegii do zagranicznej siły roboczej.

Ostatni raz Norwegia systematycznie przeanalizowała to zagadnienie był w połowie 2000 roku, w formie sprawozdania parlamentarnego na temat polityki imigracji zarobkowej. Od tamtej pory świat wokół Norwegii zmienił się dramatycznie: Unia Europejska rozszerzyła się na wschód, swoboda poruszania się pracowników w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego przekształciła norweski rynek pracy, kryzys finansowy i pandemia zmienił strumienie migracji, a demograficzne starzenie się zaczęło być odczuwalne w całej Europie.

Minister Pracy i Integracji Społecznej Kjersti Stenseng uzasadniła przegląd stwierdzeniem, że od ostatniej oceny upłynęło już około dwudziestu lat, a zarówno zapotrzebowanie na siłę roboczą, jak i konkurencja o pracowników w Europie zmieniły się fundamentalnie w międzyczasie. W jej opinii jest to samo w sobie wystarczająca przyczyna do ponownego rozpatrzenia całej polityki.

## Dlaczego teraz? Siły stojące za przeglądem

Kilka zbiegających się naciski wyjaśnia timing.

**1. Napięty rynek pracy.** Norwegia, podobnie jak większość Europy Zachodniej, stoi w obliczu rosnącego niedoboru pracowników. Starzejące się społeczeństwo oznacza, że więcej osób opuszcza siłę roboczą niż wchodzi do niej, podczas gdy sektory takie jak opieka zdrowotna, budownictwo i inżynieria, sezonowe rolnictwo, rybołówstwo i technologia zgłaszają uporczyste problemy z rekrutacją. Rząd otwarcie stwierdził, że oczekuje rosnącego niedoboru pracowników i widzi imigrantów zarobkowych jako ważne uzupełnienie krajowej siły roboczej.

**2. Podatność gospodarcza.** Jednocześnie ministerstwo ostrzegło, że silna zależność od zagranicznej siły roboczej może uczynić norweską gospodarkę bardziej podatną na zagrożenia. Gdyby dostęp do siły roboczej z zagranicy zamarl – ze względu na zmiany geopolityczne, demograficzny spadek w krajach wysyłających, lub zwyczajnie dlatego, że Norwegia staje się mniej atrakcyjna – całe sektory mogą znaleźć się w trudnej sytuacji.

**3. Ostrzejsza konkurencja europejska.** Inne kraje europejskie stają w obliczu tego samego demograficznego ścieśnienia i konkurują o tę samą grupę mobilnych pracowników. Niemcy, Holandia i nordyccy sąsiedzi wszystkie dostosowali swoją politykę rekrutacyjną. Norwegia musi się zastanowić, czy nadal jest wystarczająco konkurencyjna, aby przyciągnąć wykwalifikowaną siłę roboczą, której potrzebuje.

**4. Słaba korona norweska.** Osłabienie norweskiej korony podważyło jedną z tradycyjnych przewag Norwegii: wysokie wynagrodzenia mierzone w walucie kraju pochodzenia pracownika. Media norweskie zauważyły, że szwedzcy pracownicy w dużym stopniu opuścili norweski rynek pracy, i istnieje obawa, że polscy i inni pracownicy ze Europy Środkowej – kręgosłup imigracji zarobkowej od 2004 r. – mogą pójść w ich ślady.

**5. Wyzwania strukturalne w kraju.** Dwie dekady rozległej imigracji zarobkowej przyniosły nie tylko wzrost, ale również problemy: dumping socjalny, konkurencję niskowymiarową, presję na warunki pracy w sektorach zagrożonych i pytania o wypychanie podatnych krajowych pracowników. Te wyzwania już wywołały szereg środków regulacyjnych mających na celu zapewnienie sprawiedliwych i poważnych warunków na norweskim rynku pracy.

## Kto siedzi w zespole

Zespół kieruje **Thomas von Brasch**, który kieruje pracami prognostycznymi Głównego Urzędu Statystycznego dotyczącymi norweskiej i międzynarodowej gospodarki i jest jednym z najbardziej znanych makroekonomistów kraju. Jest członkiem Zespołu Doradczego ds. Analiz Polityki Fiskalnej i był związany z sekretariatem Technicznego Zespołu Obliczeniowego do negocjacji wynagrodzeń, a także sekretariatem Zespołu Modelu Frontfagu w 2023 r.

Razem z nim zasiadają eksperci merytoryczni i reprezentanci stron społecznego dialogu, w tym starszy badacz Knut Røed, profesor Hildegunn Stokke, profesor Christian Franklin, konsultant Frode Forfang (były dyrektor Urzędu ds. Cudzoziemców), starszy doradca Aleksandra Czech-Havnerås i starszy badacz Anne Mette Ødegård z Fafo. Dwie największe organizacje z każdej strony rynku pracy są reprezentowane: szefowa ekonomisty LO Roger Bjørnstad i Henrik Dahle z Unio po stronie pracowników, oraz Kristine Alsvik z NHO i regionalna dyrektor KS Bente Larssen po stronie pracodawców.

Ta kompozycja jest celowa. W norweskiej tradycji trójstronnej żadna większa reforma rynku pracy nie ma szansy bez poparcia zarówno związków zawodowych, jak i pracodawców. Zakotwiczając LO, NHO, Unio i KS w zespole od pierwszego dnia, zwiększa się prawdopodobieństwo, że wnioski faktycznie staną się polityką.

## Mandat: cztery wielkie pytania

Zgodnie z oficjalnym mandatem zespół powinien podsumować istniejącą wiedzę i omówić cztery główne tematy:

1. **W jakim stopniu zagraniczna siła robocza i imigracja zarobkowa mogą – i powinny – przyczyniać się do zmniejszenia niedoboru pracowników, w perspektywie krótko- i długoterminowej?**
2. **Jakie są możliwe konsekwencje imigracji zarobkowej dla rynku pracy i społeczeństwa?** Obejmuje to wpływ na wynagrodzenia, produktywność, warunki pracy, państwo opiekuńcze i spójność społeczną.
3. **Czy Norwegia potrafi rekrutować zagraniczną siłę roboczą, którą kraj potrzebuje?** Innymi słowy: czy kraj jest wystarczająco atrakcyjny i konkurencyjny w europejskiej i globalnej walce o talenty?
4. **Czy konieczne jest ponowne przemyślenie całej polityki imigracji zarobkowej?**

Czwarte pytanie jest najbardziej dalekosiężne. Otwiera możliwość gruntownej przebudowy, a nie stopniowych korekt – co potencjalnie może dotyczyć zasad wydawania pozwoleń na pracę obywatelom krajów trzecich, programów dla pracowników wykwalifikowanych, programów pracy sezonowej i mechanizmów egzekwowania. Warto przypomnieć, że Norwegia w ramach Europejskiego Obszaru Gospodarczego nie może ograniczać swobody poruszania się pracowników z UE/EOG, ale zachowuje pełną suwerenność nad imigracją z krajów spoza EOG, gdzie możliwe są kontyngenty i ukierunkowane programy.

## Co dalej

Ogłoszenie z czerwca nie powtórzyło żadnego formalnego terminu na raport zespołu, a rząd na razie nie zarysował, jakie kroki będą następować po przedstawieniu wyników. Media norweskie, które omówiły ogłoszenie z kwietnia, informowały jednak, że zespół miał dostarczyć wyniki do końca 2027 r. Zwyczajną drogą w Norwegii jest publiczna ekspertyza (NOU), po której następuje konsultacja społeczna i ewentualnie nowe sprawozdanie parlamentarne – co oznacza, że konkretne zmiany w prawie mogą się pojawić najwcześniej w 2028 r.

## Dlaczego to ma znaczenie

Zagadnienie jest znaczące. Imigracja zarobkowa była jedną z najpotężniejszych sił ekonomicznych we współczesnej historii Norwegii. Organizacja pracodawców NHO oszacowała, że około siedemdziesięciu procent całkowitego wzrostu zatrudnienia od 2004 r. pochodzi od imigrantów i pracowników przygranicznych. Bez tego napływu wzrost norweskiej gospodarki w ciągu ostatnich dwóch dekad byłby znacznie słabszy.

Dla zagranicznych pracowników, którzy już są w Norwegii – i dla tych, którzy rozważają przeprowadzkę – przegląd będzie kształtować wszystko od kategorii pozwoleń i uznawania kwalifikacji po ochronę wynagrodzeń i zasady dotyczące rodziny. Dla pracodawców będzie to decydować, jak łatwo mogą rekrutować z zagranicy. A dla norweskiego społeczeństwa stawia głębsze pytanie: jak pogodzić otwartość, konkurencyjność i sprawiedliwość w małej, bogatej gospodarce, która zarówno potrzebuje zagranicznej siły roboczej, jak i obawia się od niej uzależnienia.

Odpowiedzi nie będą przychodzić szybko. Ale powołanie zespołu von Brascha zaznacza moment, w którym Norwegia oficjalnie przestała uważać, że ramy z połowy 2000 roku wciąż pasują do świata z końca lat 2020-tych.

---

*Źródła: Ministerstwo Pracy i Integracji Społecznej (komunikaty prasowe z 29 kwietnia i 5 czerwca 2026), Kancelaria Premiera (rada ministrów z 5 czerwca 2026), The Local Norway (8 czerwca 2026), NRK, analizy NHO, norweska codzienna prasa.*

## FAQ

### Kiedy i dlaczego Norwegia rozpoczęła przegląd imigracji zarobkowej?

Rząd powołał zespół ekspertów na posiedzeniu rady ministrów 5 czerwca 2026 r. Od ostatniej kompleksowej oceny upłynęło około dwudziestu lat, a zarówno zapotrzebowanie na siłę roboczą, jak i europejska konkurencja o pracowników zmieniły się fundamentalnie.

### Kto kieruje zespołem?

Zespół kieruje makroekonom Thomas von Brasch ze Głównego Urzędu Statystycznego. Składa się z ekspertów merytorycznych i stron dialogu społecznego – między innymi LO, NHO, Unio i KS – aby zakotwiczić ewentualne reformy w współpracy trójstronnej.

### Co powinien ocenić zespół?

Mandat zawiera cztery główne pytania: czy imigracja zarobkowa może pokryć niedobór pracowników, jakie ma konsekwencje dla społeczeństwa, czy Norwegia potrafi rekrutować pracowników, którzy są jej potrzebni, i czy całą politykę należy przemyśleć od nowa.

### Kiedy mogą wejść w życie nowe przepisy i czy Norwegia może ograniczyć pracowników z EOG?

Zespół ma dostarczyć wyniki do końca 2027 r., a konkretne zmiany w prawie mogą pojawić się najwcześniej w 2028 r. po NOU i konsultacji. W ramach EOG Norwegia nie może ograniczać swobody poruszania się pracowników z UE/EOG, ale zachowuje pełną kontrolę nad imigracją z krajów spoza EOG.

## Sources

- [UDI – Utlendingsdirektoratet](https://www.udi.no)
- [Arbeidstilsynet](https://www.arbeidstilsynet.no)

Citation: Hlib Suslov, "Norwegia przeprowadza przegląd polityki imigracji zarobkowej", SamfunnPrep, 2026-06-10T10:27:00+00:00, https://samfunnprep.no/pl/nyheter/norge-starter-gjennomgang-av-arbeidsinnvandringspolitikken